Paralel Evrende Olup Bitenler (Öykü)
EVREN 1
Saat sabah 4:00.
Esenler Otogar’ında adı önemli olmayan bir otobüs
firmasına ait İstanbul-Ankara seferini yapacak olan otobüs hareket etmek
üzereydi. Bu otobüsü kullanarak Ankara’daki iş görüşmesine giden Ahmet,
biletinin üzerinde yazan koltuk numarasını buldu ve oturdu. Çocukluğundan beri
koridor tarafında oturmaktan haz etmezdi. Cam kenarında bir yer bulmuş olmak
ona ufak da olsa bir mutluluk vermişti.
Yol uzundu, aşağı yukarı 5-6 saati bulacaktı.
Ahmet’in biraz uykusu vardı ama otobüse binmeden önce otogardaki otomattan alıp
içtiği ucuz kahvenin etkisinden midir yoksa birkaç saat sonra gireceği iş
görüşmesinin verdiği heyecandan mıdır bilinmez, kendinde açıklayamadığı bir
enerji de hissediyordu. Otobüs pek dolu değildi. Bayram tatili ya da okulların
kapanış dönemi olmaması ve saatin de bu kadar erken olması sebebiyle otobüste
bulunan birkaç kişiyi görüp kalkışı beklemeye başladı.
Ahmet’in iki sıra önünde yaşlı bir çift
oturmaktaydı. Yaşlı kadın kocasına:
-‘İlacını içtin mi?” diye sordu.
Yaşlı adam biraz umursamaz bir tavırla:
-‘Bunlar doktor değil, kasap, katil diyorum sana
da inanmıyorsun. İyi olacağıma daha da kötü oluyorum bu ilaçları içtikçe.” diye
yanıt verdi.
Yaşlı kadın bir şeyler daha geveledi. Israrlara
dayanamayan kocası da karısının çantadan çıkardığı bayatlamış bisküviyi zorla
da olsa yedi ve üzerine ilacı içti.
Ahmet, yan sırasına baktı. Yan sırada oturan
güzel bir kızdı, uyuyordu. O sırada aklına İstanbul’da bıraktığı nişanlısı
geldi. “Şu iş olsun, Ankara’ya bir gidelim hele, o zaman düğünü yapacağız.”
demişti nişanlısına. Genç kızı, İstanbul’daki kurulu düzenini geride bırakıp,
ailesine ve tüm çevresine karşı durup kendisi ile Ankara’ya gelmeye kabul
ettiren bu ortak sevgi, şimdi Ahmet’in de yüzüne ufak bir tebessüm olarak
yansımıştı. Bu sırada otobüs, otogarın labirentlerinden sıyrılmış, çoktan
otoyola çıkmıştı bile.
Yaşlı karı-kocanın arka sırasında, Ahmet’in de ön
sırasında oturan genç bir adam vardı. Yirmili yaşlarının başında olsa gerekti.
Kulağında bir kulaklık vardı ve bu kulaklıktan yayılan AC/DC’nin “Highway to Hell”
isimli parçası bangır bangır tüm otobüsün içinde çınlıyordu. Uyuyan genç kız ve
Ahmet dışında durumdan herkes rahatsızdı. Yaşlı kadın arkasına dönerek genç
adamı dürttü. Bir anda irkilen genç adama:
-‘Evladım şu müziğin sesini biraz kısabilir
misin? Bak amcan hasta, uyuması gerek.” dedi.
Genç adam hiçbir cevap vermedi. Başıyla tamam der
gibi bir işaret yaparak umursamazca müziğin sesini kıstı ve kafasını arada bir
oynatarak ritim tutmaya devam etti. Ahmet’in sevdiği bir parçaydı genç adamın
dinlediği parça. Bu sebeple müziğin sesinin kısılması Ahmet’i biraz üzdü ama
sonra yine düşüncelere daldı. İş görüşmesi sırasında neler söyleyeceğini,
mesleğinde kendini geliştirdiğini nasıl anlatacağını zihninde defalarca
kuruyordu. Ondan daha iyisini bulamazlardı. Hem tecrübesi de vardı. Son işinden
mecburen ayrılmak zorunda kalmıştı. Bunu da belirtmeliydi görüşmede. Bunu
belirtmesi kesinlikle etkili olurdu.
*****
*****
Saat sabah 7:00.
Ahmet ve diğerlerini taşıyan otobüs, İstanbul’u
Ankara’ya bağlayan yolda ilerlerken Salih adında bir adam, Bolu Dağı
yakınlarındaki bir kasabada uyandı. Kırk küsür yaşında, iki çocuk babası,
çiftçilik ve hayvancılıkla uğraşan bir adamdı. Kendine ait ufak birkaç serası,
yıllarca emek vererek yaptığı iki katlı, bahçeli bir evi, bahçede bir ahırı,
ahırda inekleri ve bir de kamyoneti vardı. Her gün dağdaki kasabadan inip
Bolu’daki evlere taze süt dağıtıyordu.
Gece karın ağrısı sebebiyle fazla uyuyamamıştı.
Karısı da rahatsız olmuş, “Biraz yoğurt ye, hem midene iyi gelir hem uykunu
getirir.” demişti. Tavsiyeye uyan Salih, ineklerinin taze sütünden mayaladığı
yoğurttan biraz yemiş, saatin de ilerlemesinin etkisiyle uykuya dalmıştı.
İşte böyle bir günün sabahında, karısı ineklerden
sütü sağmış, güğümlere doldurmuş ve kamyonetin kasasına yüklemişti bile. Salih,
yüzünü yıkadı, gözlerini ovuşturup karısına “Haydi selametle!” deyip Bolu’ya
doğru yola koyuldu.
*****
*****
Saat Sabah 7:10.
Salih’in uyuyamadığı saatlerde Bolu Dağı’nda
hummalı bir çalışma vardı. Bakanlığın izin verdiği bir bölgede, gündüzden
kesilen ağaçlar odun haline getirildi, Harun adında bir kamyoncunun kamyonuna
yüklendi. Harun, yüklemenin tamamlanmasının ardından kamyonun dorsesinin üstüne
çıktı. Önce kasanın üstüne brandayı gerdi, sonra da eskimiş halatlarla brandayı
dorsenin kenarlarına bağladı. Yükleme uzun sürmüştü. Yorulan kamyoncu Harun bir
sigara yaktı ve yola çıkmaya hazırlandı.
*****
*****
Saat sabah 7:20.
Harun’un kullandığı odun yüklü kamyon, tünelin
açılmasıyla bakımsız kalan eski Bolu Dağı yolunda sarsıla sarsıla ilerliyordu.
Güçlü dizel motorun sesi, dorsede sallanmakta olan odunların sesini
bastırmaktaydı. Kamyon çukurlara girip çıktıkça, dorse üzerindeki brandayı
tutan eskimiş halatlardan biri koptu. Bir başka çukurda da dorseden kırk-elli
santimlik bir odun parçası yola düştü. Motorun sesinden başka bir şey duymayan
Harun, olanların farkında bile değildi.
****
****
Saat sabah 7:30.
Bolu dağlarına yaklaşan ve Ahmet’in de içinde
olduğu otobüsün şoförü, mola vermek için, eski dağ yoluna sapmayı tercih etti.
Otobüs şoförleri hep böyle yaparlardı. Bu, olağan bir şeydi. Bu sırada Ahmet,
yan koltuktaki kıza baktı, kız hala uyuyordu. Nişanlısı muhtemelen bu saatte
uyanmış olmalıydı. Şimdi belki de işe gitmek için hazırlanıyor, saçlarını ve
makyajını yapıyordu. Bu düşünceyle yine gülümsedi Ahmet. Ön sıradaki genç adam,
kulağında kulaklığıyla uykuya dalmıştı. Keza yaşlı çift de…
*****
*****
Saat sabah 7:30.
Bolu’ya süt taşıyan Salih, sabah sersemliğini
üstünden atmaya çalışırken bir yandan da bütün güğümlerdeki sütü satıp satamayacağını
düşünüyordu. Uzaktan, yolun karşı şeridinden gelen beyaz ve büyük bir otobüs
gördü. “Kim bilir kaç paradır bu koca otobüs” diye düşünürken yoldaki odun
parçasını fark edemedi. Otobüs yaklaşıyordu. Salih’in kamyoneti odun parçasının
üzerinden geçip karşı şeride, otobüsün şeridine geçti. Tam o anda zaman, Salih,
Ahmet, yaşlı çift, müzik dinleyen genç adam ve uyuyan genç kız için durdu.
Otobüs ile kamyonet çarpıştı. Devrilen otobüsün yolcuları yola saçılmıştı.
Salih’in son düşüncesi, otobüsün kaç para olduğuydu. Bazıları için ise o anda
yalnızca tatlı rüyalar vardı.
EVREN 2
Saat sabah 4:00.
Esenler Otogarı’na gelen Ahmet biraz uykuluydu.
Acaba bir kahve mi içseydi? Yok yok, zaten yol uzundu. İş görüşmesine zinde bir
şekilde gitmesi gerekti. Gelmeden evvel evde uyuduğu iki saatlik uyku sabahki
görüşmeye zinde gitmeye yetmezdi. İlerideki kahve otomatına gitmekten vazgeçti
ve otobüse yöneldi.
Otobüsteki yaşlı çift aralarında bir şeyler
fısıldaşıyor, bir şeyler üzerine tartışıyor gibiydiler. Yaşlı adam ilacını
içmemekte diretiyordu. Yaşlı kadının ısrarlarına rağmen adam ilacı içmedi.
Ahmet sağındaki genç kıza baktı. Nişanlısına ne
kadar da çok benziyordu bu kız. Sabah gideceği iş görüşmesi o ve nişanlısı için
yeni bir hayatın başlangıcı olacaktı. Bu görüşmeden mutlaka olumlu sonuç
almalıydı. Sevdiği kadınla bir an önce evlenmek için bunun olması gerekti. Tüm
bunlar aklından geçerken, belli belirsiz bir ses duydu. Ahmet, sağına, soluna
ve arkasına bakındı. Ses önden geliyordu, genç bir adam müzik dinliyordu ama
rahatsız edici bir ses değildi bu. Önce hangi şarkı olduğunu anlamaya çalıştı
ama sonra içinden “Neyse” dedi ve yavaş yavaş uykuya daldı. Bu sırada otobüs
hareket etmişti.
*****
*****
Saat sabah 7:00.
Bolu Dağı yakınlarında küçük bir kasabada yaşamakta
olan çiftçi Salih, gece harika bir uyku çekmişti. Karısı ondan önce kalkmış,
inekleri sağmış, güğümleri sütle doldurmuştu bile. Salih, güğümleri kamyonete
yükledi ve yola çıktı.
******
******
Saat Sabah 7:10.
Kamyonuna odunlar yüklendikten sonra kamyoncu
Harun, dorsenin üzerini örtmeye başladı. Brandayı serdikten sonra halatları
bağlarken halatlardan biri koptu. Neyse ki kamyonda bir tane sağlam yedek halat
vardı. Harun, dorsenin üzerini örttü ve böylece yola koyuldu.
*****
*****
Saat Sabah 7:20.
Harun, kamyonuyla eski Bolu Dağı yolundan
giderken yolun ne kadar bozuk olduğunu fark etti. Lastikleri kamyona daha yeni
taktırmıştı. Kamyonunu bu berbat yola sürmeyi hiç sevmiyordu. “Yavaş gideyim,
nasılsa acelem yok” diye düşündü. Otobüslerin her zaman durdukları dinlenme
tesislerini geçtikten sonra, çukurlara gire çıka ilerleyen kamyonun
dorsesindeki kırk-elli santimlik bir odun parçası çukura giren kamyonun
sallanması ile yerinden zıpladı ama sağlam halatla bağlanmış brandaya çarpan
odun parçası, eski yerine geri döndü.
*****
*****
Sabah Saat 7:30.
Çiftçi Salih bir sigara yaktı ve güzel havanın
tadını çıkara çıkara kamyonetini Bolu Dağı yollarından aşağı doğru sürmeye
başladı. Yolun karşı şeridinden gelmekte olan büyük beyaz bir yolcu otobüsünü
fark etti. “Amma da büyük otobüs, kim bilir kaç paradır bu…” diye düşündü.
Otobüs, Salih’in kamyonetinin yanından geçerken Salih, kamyonetinin kasasındaki
sütlerin ne kadarını satabileceğini düşünmeye başladı. O otobüsü alabilecek
kadar parası olsa ne güzel olurdu… Ama hayattı bu, kaderdi. Yine de Allah çok
verip azdırmasın, az verip küstürmesindi. Bu düşüncelerle çiftçi Salih, yoluna
devam etti.
*****
*****
Sabah Saat 7:32
Ahmet, muavinin onu dürtmesiyle uyandı. Muavin:
-‘Beyefendi, ihtiyaç molası için tesislerde
durduk, rahatsız ettiysem kusura bakmayın.” dedi.
Evet, muavin Ahmet’i rahatsız etmişti ama önemli
değildi. Kalktı, otobüsten indi ve gerindi. Hava aydınlıktı, güneş ışıl ışıl
parlıyordu.
Ahmet, Tesislere girdi, bir tost ve yanına bir
bardak çay söyleyip kahvaltısını yaptı. Yaşlı çifte gözü takıldı. Önündeki
çorbayı içmekte olan yaşlı adam asık bir suratla karısının ilacı içmesi
yönündeki ısrarlarına karşı hala diretiyordu. Yaşlı adam ilacı içmedi. Derken
Ahmet ve tesisteki herkes bir anons işitti:
-’04:00 İstanbul-Ankara seferini yapan otobüsün
yolcularının dikkatine! Otobüsünüz hareket etmek üzeredir. Tüm yolculara önemle
duyurulur… ’
Ahmet, yaşlı çifte bir daha baktı ve gülümsedi. O
sırada aklına sevdiği kadın, nişanlısı geldi. Bugün yapacağı iş görüşmesi onlara
da böyle tatlı inatlaşmalarla dolu bir hayat için kapıyı aralayacak mıydı?
Cevap belki evet, belki de hayırdı.
Yorumlar
Yorum Gönder